Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Regulacja pędkości silników



Z powyższego wzoru wynikają następujące możliwości regulacji:
1. Przez zmianę napięcia U zasilania twornika,
2. przez zmianę oporności Rt w obwodzie twornika,
3. przez zmianę strumienia magnetycznego Φ.

Wszystkie metody znajdują praktyczne zastosowanie. Różnią się od siebie pod względem zakresu, kierunku oraz ekonomii regulacji.

Regulacja szeregowa
Polega ona na włączeniu w obwód twornika dodatkowej rezystancji. Przez powiększenie oporności (włączanie coraz to większej rezystancji dodatkowej Rd regulujemy prędkość obrotową w dół od prędkości znamionowej do zera. Regulacja szeregowa jest regulacją nieekonomiczną - chcąc zmiejszyc prędkość obrotową do połowy tracimu na oporniku regulacyjnym do 50% mocy. Z tego powodu tej metody nie stosujemy dla silników średniej i dużej mocy oraz w układach, gdzie jest wymagana ciągła zmiana prędkości. Na poniższych rysunkach przedstawiono wpływ zmiany oporności na prędkość obrotową silnika bocznikowego i szeregowego.



Regulacja równoległa

Polega ona na osłabieniu pola magnetycznego, czyli na osłabieniu strumienia Φ. W tym celu włączamy w obwód wzbudzenia rezystor dodatkowy Rd. W silniku bocznikowym rezystancję regulacyjną łączymy szeregowo ze wzbudzeniem a w szeregowym bocznikujemy (łączymy równolegle) obwód wzbudzenia. Wracając do równania na prędkość widzimy, że osłabienie pola wpływa na wzrost prędkości obrotowej. Regulacja bocznikowa jest regulacją w górę od prędkości znamionowej (nN) do 3nN.
Mówiąc o regulacji bocznikowej należy zwrócić uwagę na skutki wynikające z nadmiernego osłabienia pola lub nawet jego zaniku. Jeżeli przy biegu jałowym strumień osiągnąłby wartość strumienia remanentu, a silnik utrzymałby się w ruchu, to jego prędkość wzrosłaby wielokrotnie (silnik zacząłby się rozbiegać). Dlatego też obwodu wzbudzenia silnika bocznikowego nie można rozwierać, a w silniku szeregowym zwierać.
Wpływ zmiany oporności na prędkość obrotową silnika bocznikowego i szeregowego przedstawiono poniżej.



Regulacja przez zmianę napięcia
Układ trakcyjny
Duża zależność prędkości obrotowej od momentu oraz duży moment rozruchowy zadecydowały o tym, że silniki szeregowe znalazły duże zastosowanie w trakcji elektrycznej. Najbardziej rozpowszechnionym układem jest układ dwóch silników szeregowych, które w celu regulacji prędkości obrotowej raz łączy się szeregowo a drugi raz równolegle. W pierwszym momencie na każdy z silników przypada połowa napięcia zasilającego. Po przełączeniu na układ równoległy, oba silniki zasilane są pełnym napięciem. Skokowa zmiana napięcia wywołuje duże uderzenia prądu oraz gwałtowne skoki prędkości. Aby zminimalizować te zjawiska wprowadza się regulatory (rozruszniki) Rr.

Układ Leonarda


Regulacja prędkości polega tu na zmianie napięcia U zasilania twornika silnika roboczego M2. Źródłem zasilania silnika jest prądnica P przeznaczona wyłącznie do tego celu. Jest ona napędzana przez silnik asynchroniczny M1 ponieważ z reguły mamy do dyspozycji sieć prądu zmiennego. Prądnica sterująca pracuje więc przy stałej prędkości obrotowej. Zarówno prądnica P jak i silnik roboczy M2 są maszynami obcowzbudnymi, których wzbudzenia zasilane są zwykle z oddzielnej wzbudnicy W, osadzonej na wspólnym wale z silnikiem M1. Regulując prąd wzbudzenia prądnicy P za pomocą regulatora Rrw1 mamy możność zmieniać w sposób ciągły napięcie U tej prądnicy (a więc i napięcie przekazywane do silnika roboczego M2) w granicach od 0 do napięcia znamionowego. Zmianie napięcia odpowiada zmiana prędkości obrotowej silnika M2 od 0 do n = nN. Regulacja taka jest ekonomiczna, albowiem polega wyłącznie na regulacji prądu wzbudzenia prądnicy sterującej. Zmianę kierunku wirowania silnika M2 przeprowadza się przez zmianę kierunku prądu wzbudzenia prądnicy P (regulator Rrw1). Chcąc uzyskać prędkości większe niż ta, która występuje przy napięciu znamionowym, możemy zastosować regulację przez osłabienie pola silnika roboczego M2(regulator Rrw2).