Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
Strony WWWSerwery VPSDomenyHostingDarmowy Hosting CBA.pl
Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Wskazówkowe przyrządy pomiarowe

Przyrządy pomiarowe przetwarzają wielkość mierzoną (prąd, napięcie) na wskazanie proporcjonalne do wartości wielkości mierzonej. Mierniki wielkości elektrycznych przetwarzają prąd (napięcie) elektryczny na wychylenie wskazówki. Przemieszczenie wskazówki odczytane na podziałce (podzielni) umozliwia wyznaczenie wartości wielkości mierzonej. Podziałki najczęściej narysowane są w kształcie łuku. Podziałka może być regularna i ma wtedy jednakową długość i jednakową wartość działki elementarnej lub nieliniowa - ma długość działki nieproporcjonalną do jej wartości.

Stałą miernika nazywamy stosunek zakresu pomiarowego przyrządu Xn do maksymalnej liczby działek αmax.



C = Xnmax



Wynik pomiaru otrzymamy z zależności:



Xzm = α*C



Klasa miernika informuje nas z jaką dokładnością dany przyrząd mierzy wielkość fizyczną. Rozróżniamy następujące klasy mierników: (0.05), 0.1, 0.2, 0.5, 1, 1.5, 2.5, (5). Dokładność pomiaru może odnosić się do zakresu pomiarowego, długości podziałki lub wartości zmierzonej.

 


Względny błąd pomiaru (w procentach)

 

 

Bezwzględny błąd pomiaru (w jednostkach wielkości mierzonej)

 

 

 

 

Przykładowe oznaczenia mierników wskazówkowych

Rezystancja i rezystywność. Konduktancja i konduktywność

Rezystancja (opór) R jest to trudność na jaką napotykają przemieszczające się elektrony. Rezystancja przewodu zależy od długości (do której jest wprost proporcjonalna), od pola przekroju poprzecznego (do którego jest odwrotnie proporcjonalna) oraz od materiału z którego przewód został wykonany. Jest więc oczywiste, że im dłuższa długośc przewodu tym większy opór. Jeżeli natomiast zastosujemy przewód o większym przekroju, to droga po której przemieszczają się elektrony rozszeerza się stawiają mniejszy opór na ich drodze. Jednostką rezystancji jest om [Ω]

Rezystywność (opór właściwy) ρ określa właściwości przewodzące przewodnika, jest odwrotnością konduktywności. Jednostką rezystywności jest omometr [Ω·m].


Im mniejsza jest rezystywność, tym lepszym przewodnikiem jest dany materiał. Przewodnikiem o najmniejszej rezystywności, a więc i oporze jest wg kolejności:
♦ srebro - ρ = 0,016 Ω·mm2/m
♦ miedź - ρ = 0,018 Ω·mm2/m
♦ złoto - ρ = 0,024 Ω·mm2/m
♦ aluminium - ρ = 0,028 Ω·mm2/m

Rezystywność przykładowo srebra ρ= Ω·mm2/m należy rozumieć w ten sposób, że przewód wykonany ze srebra o długości 1m i przekroju 1mm^2 ma rezystancję 0,016Ω.

Konduktancja (przewodność) G jest to odwrotność rezystancji. Jednostką konduktancji jest simens [S].


Konduktywność (przewodność właściwa) γ określa właściwości przewodzące przewodnika, jest odwrotnością rezystywności. Jednostką konduktywności jest simens na metr [S/m].




Tym razem, im większa jest konduktywność, tym lepszym przewodnikiem jest dany materiał. Przewodnikiem o największej konduktywności, a więc małym oporze jest analogicznie wg kolejności:
♦ srebro - γ = 62,5 m/Ω·mm2
♦ miedź - γ = 55 m/Ω·mm2
♦ złoto - γ = 41 m/Ω·mm2
♦ aluminium - γ = 35 m/Ω·mm2

Konduktywność przykładowo srebra ρ= m/Ω·mm2 należy rozumieć w ten sposób, że przewód wykonany ze srebra o długości 62,5m i przekroju 1mm^2 ma rezystancję 1Ω.

Budowa materii

Opracowanie tematu
Cząstka jest to najmniejsza część danej substancji, zdolna do samodzielnego istnienia i zachowująca cechy danej substancji. Najprostszym przykładem jest tu cząstka wody będąca związkiem dwóch atoów wodoru i jednego tlenu. Po rozłożeniu na atomy. cząstka wody przestaje istnieć i traci właściwości wody. Cząstki mogą składac się z kilku atomów, a w niektórych przypadkach są to pojedyncze atomy.
Atom jest to najmniejsza ilość pierwiastka zdolna do samodzielnego istnienia i nie dająca się podzielić bez zmiany cechdanego pierwiastka. Atom zbudowany jest z jądra (protonów i neutronów) oraz krążących po orbitach elektronów. Elektrony znajdujące się na ostatniej orbicie atomu nazywają się elektronami walencyjnymi. Elektrony walencyjne, które mogą przenosić się z atomu do atomu nazywaja się elektronami swobodnymi. Atom, który stracił elektron nazywa się jonem dodatnim. Atom, który przyłączył elektron nazywa się jonem ujemnym. Elektrony oraz jony są nośnikami ładunku elektrycznego. Ładunek elektronu nie jest podzielny, dlatego też nazywa się ładunkiem elementarnym i wynosi 1,6*10-19C.

Lata doświadczeń przyniosły teorie wykazujące dwoistą naturę atomu: korpuskularną (cząsteczkową), matrerialno-geometryczną i falową. Korpuskularny model przedstawia dodatnio naładowane jądro 1 oraz krążące po orbitach 2 ujemnie naładowane elektrony 3, wykonujące ruch obrotowy wokół własnj osi (spin). Ruchy elektronów w atomie mogą być uznane za prądy, którym towarzyszy powstawanie pól magnetycznych, a co temu towarzyszy pól elektrycznych - stanowi to falę elektromagnetyczną. Wniosek z tego jest taki, że model korpuskularny i falowy znakomicie się uzupełniają i stanowią jedność.

 

Na poniższym rysunku przedstawiono wykres równowagi faz stałej ciekłej i gazowej w zależności od ciśnienia i temperatury dla substancji stanowiącej pierwiastek lub trwały związek chemiczny.


Prąd i gęstość prądu

Pole elektryczne jest to pole wywołane przez ładunki elektryczne charakteryzujące się tym, że na nieruchome ciała naładowane lub cząstki elementarne w nim umiueszczone działa siła.
Prąd elektryczny jest to zjawisko uporządkowanego ruchu elektronów przez poprzeczny przekrój środowiska pod działaniem pola elektrycznego.
Natężenie prądu elektrycznego jest to stosunek elementarnego ładunku elektrycznego dq przenoszonego przez elementarne cząstki naładowane w ciągu pewnego elementarnego czasu dt przez dany przekrój poprzeczny środowiska do tego czasu.

 

i=dq/dt



Jeżeli i = const. to prąd nazywa się prądem stałym. Inaczej mówiąc, jeżeli prąd elektryczny w funkcji czasu nie ulega zmianie (ma stałą wartość w raz z upływem czasu), to taki prą nazywamy prądem stałym. Natężenie tego prądu wynosi I=Q/t. Jednostką natężenia prądu jest amper [A]. Jeżeli natomiast prąd elektryczny w funkcji czasu zmienia swoją wartość (natężenie prądu ulega zmianie) to taki prąd nazywamy prądem zmiennym (i = variab).
Do zjawisk związanych z ruchem ładunków wprowadzimy sobie dodatkowo oprócz pojęcia prądu wielkość zwaną gęstością pradu.

Gęstością prądu nazywamy stosunek natężenia prądu do przekroju poprzecznego S przewodnika. Jednostką gęstości prądu jest amper na metr kwadratowy [A/m^2]



J=I/S

Wielkość fizyczna

Opracowanie tematu
Wielkością fizyczną nazywamy cechę zjawiska fizycznego lub własność ciała którą można zmierzyć - napięcie elektryczne, prąd elektryczny, opór, czas. Zbiór wszystkich wielkości fizycznych obejmujący wszystkie lub niektóre dziedziny fizyki nazywamy układem wielkości. W układzie wielkości można wyróżnić: wielkości podstawowe, wielkości pochodne oraz wielkości uzupełniające. Wielkością podstawową nazywamy wielkość, która jest umownie przyjęta jako niezależna od pozostałych wielkości układu. Wielkością pochodną nazywamy wielkość, która jest określona w zależności od wielkości podstawowych.



Przykład obliczeniowy