Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł! Do you want to support owner of this site? Click here and donate to his account some amount, he will be able to use it to pay for any of our services, including removing this ad.
Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

System szyn zbiorczych i układy rozdzielni

 

 

 

Układy rozdzielni można podzielić na kilka zasadni­czych grup:
• pojedynczy system szyn zbiorczych,
• podwójny system szyn zbiorczych,
• wielokrotny system szyn zbiorczych,
• układy blokowe,
• układy mostkowe,
• układy wielobokowe.


Kilka rozwiązań układów o pojedynczym systemie szyn zbiorczych pokazano na rysunku. Tego typu układy charakteryzują się niewielką pewnością zasilania. W układzie (a) każde uszkodzenie szyn zbiorczych lub którego­kolwiek elementu pola zasilającego powoduje wyłączenie zasilania i przerwę w dostawie energii do wszystkich odbiorców przyłączonych do szyn. Z tego względu stosuje się sekcjonowanie szyn zbiorczych (b). Podzielenie szyn zbiorczych wzdłuż na dwie części wymaga zasilania rozdzielnicy dwiema liniami lub z dwóch transformatorów. Uszkodzenie jednego zasila­nia umożliwia pracę całej rozdzielnicy, która jest zasilana z drugiego pola zasilającego przy zamkniętym wyłączniku sekcyjnym (sprzęgło podłużne), natomiast zwarcie lub remont na jednej sekcji szyn zbiorczych umożliwia normalną pracę drugiej sekcji przy otwartym sprzęgle.
Jeśli z pojedynczego systemu szyn zbiorczych zasila się szczególnie ważne z punktu widzenia ciągłości pracy odbiory, to można zastosować tzw. połączenie obejściowe (c). Umożliwia ono ciągłość zasilania w czasie awarii lub plano­wego remontu wyłącznika zasilającego ten odbiór. Tego typu rozwiązanie może być stosowane również w układzie sekcjonowanym, ze względu jednak na pewność pra­cy odbiorów najczęściej stosuje go w układzie o podwójnym, a nie w pojedynczym systemie szyn zbiorczych.
Układy o pojedynczym systemie szyn zbiorczych są stosowane głównie na niskim napięciu, lecz spotyka się je również dosyć często w sieciach średnich napięć oraz stosunkowo rzadko w sieciach 110 kV do zasilania odbiorców mniej ważnych z punktu widzenia ciągłości dostawy energii elektrycznej.


Gdy wymagania dotyczące niezawodności zasilania są wyższe, stosuje się podwójny system szyn zbiorczych. W czasie pracy normalnej odbiory są po­łączone na ogół do jednego systemu, a drugi stanowi rezerwę. Aby było możliwe rozdzielenie odbiorów na dwie niezależne grupy, stosuje się dodatkowo sekcjonowanie systemu głównego.
W układach dwusystemowych istotną rolę odgrywają: sprzęgło systemowe (po­przeczne) oraz sprzęgła sekcyjne (podłużne). Ponieważ sprzęgło systemowe i sprzęgła sekcyjne są kosztowne i zajmują wiele miejsca (3 wyłączniki, 6 odłączników, 3 pola, zamiast nich stosuje się często tzw. sprzęgło systemowo-sekcyjne (l wyłącznik, 4 odłączniki, 2 pola).

 

Układy blokowe
Są najprostszymi układami stosowanymi w sieciach wysokiego napięcia. Są to układy bezszynowe, w których nie ma rozdziału energii (rozdział następuje na dolnym napięciu transformatora). Stosowane są układy bloko­we transformator – linia lub generator – transformator – linia. W układach uprosz­czonych, zamiast wyłącznika, po stronie górnego napięcia transformatora umieszcza się zwiernik, który w momencie zwarcia międzyzwojowego lub in­nego uszkodzenia transformatora powoduje, pod wpływem impulsu zabezpieczenia, bezpośrednie doziemienie jednej fazy i tym samym zadziałanie wyłącznika na zasi­laniu linii. Po wyłączeniu, w czasie przerwy beznapięciowej w cyklu SPZ, otwiera się współpracujący ze zwiernikiem odłącznik o napędzie najczę­ściej sprężynowym. Układy blokowe są z zasady wykorzystywane w sieciach o na­pięciu 110 kV i wyższym, a więc tam, gdzie ograniczenie liczby wyłączników przy­nosi znaczne oszczędności. Powszechnie stosowanymi układami, szczególnie w przemysłowych stacjach 110 kV, są układy mostkowe, zwane również układami H. Ich genezą były dwa układy blokowe, które zostały połączone poprzeczką zastępującą szyny. Pełny układ H jest układem pięciowyłącznikowym z wyłącznikami w obu polach li­niowych i transformatorowych oraz w poprzeczce.
Najczęściej spotyka się uproszczone układy H, w których może być stosowany tylko jeden wyłącznik w poprzeczce lub też trzy wyłączniki: w poprzeczce i obu polach liniowych albo w poprzeczce i obu polach transformatorowych. Od­łączniki są stosowane w każdym polu niezależnie od wyłączników.
Układ trójwyłącznikowy pokazany na rysunku jest stosowany wówczas, gdy stacja jest stacją końcową, gdyż uszkodzenie transformatora (otwarcie wyłączni­ków: liniowego i poprzeczki) powoduje konieczność czasowej przerwy w przesyła­niu mocy w obwodzie linia—poprzeczka—linia. Natomiast uszkodzenie linii nie po­woduje przerwy w pracy obu transformatorów. W stacji przelotowej, gdy jest konieczny ciągły przepływ mocy liniami, korzyst­niejszy jest układ z wyłącznikami w poprzeczce i obu polach transformatorowych, gdyż uszkodzenie transformatora nie wpływa na przelotowy przesył mocy.
W sieciach najwyższych napięć, 400 kV i wyższym, coraz częściej są stosowane układy wielobokowe (kwadrat, sześciobok) charakteryzujące się dużą pewnością zasilania przy stosunkowo niewielkich kosztach. W układach tych, przy liczbie wyłączników odpowiadającej liczbie pól, każde pole ma dwa wyłączniki, a każdy wyłącznik obsługuje dwa pola. W ten sposób został stworzony pewny i elasty­czny układ.